Door praktische handvatten naar autonomie in werk én prive.

  𝐏𝐫𝐚𝐤𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐛𝐞𝐥𝐞𝐦𝐦𝐞𝐫𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧 𝐭𝐞𝐧 𝐚𝐚𝐧𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐰𝐞𝐫𝐤 𝐞𝐧/𝐨𝐟 𝐫𝐞-𝐢𝐧𝐭𝐞𝐠𝐫𝐚𝐭𝐢𝐞. Als jobcoach lees ik in inzetbaarheidsprofielen regelmatig de volgende formulering: 𝑀𝑒𝑑𝑒𝑤𝑒𝑟𝑘𝑒𝑟 𝑧𝑎𝑙 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑡𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑡 𝑎𝑎𝑛𝑣𝑢𝑙𝑙𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑏𝑒ℎ𝑎𝑛𝑑𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑚𝑒𝑡 𝑛𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑒𝑟𝑤𝑎𝑐ℎ𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑟𝑒𝑔𝑒𝑙𝑚𝑎𝑡𝑖𝑔𝑒 𝑏𝑒ℎ𝑎𝑛𝑑𝑒𝑙𝑎𝑓𝑠𝑝𝑟𝑎𝑘𝑒𝑛. 𝑂𝑝 𝑒𝑛 𝑟𝑜𝑛𝑑𝑜𝑚 𝑑𝑒𝑧𝑒 𝑎𝑓𝑠𝑝𝑟𝑎𝑘𝑒𝑛 𝑧𝑎𝑙 ℎ𝑖𝑗 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑏𝑒𝑠𝑐ℎ𝑖𝑘𝑏𝑎𝑎𝑟 𝑧𝑖𝑗𝑛 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑟𝑒-𝑖𝑛𝑡𝑒𝑔𝑟𝑎𝑡𝑖𝑒/𝑤𝑒𝑟𝑘. Dat iemand 𝐭𝐢𝐣𝐝𝐞𝐧𝐬 een behandelafspraak niet beschikbaar is, behoeft geen toelichting. Maar ik denk dat vanuit de 𝐖𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐛𝐞𝐭𝐞𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐩𝐨𝐨𝐫𝐭𝐰𝐚𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫 deze formulering juridisch en praktisch problematisch is. Want wat betekent “𝑟𝑜𝑛𝑑𝑜𝑚”? Gaat het om een uur vóór en na de afspraak? Om de volledige dag? Of zelfs om de hele behandelperiode? Deze nuance is essentieel, zeker wanneer van een werknemer wordt verwacht d...

    Pushen in verzuim Als jobcoach voer ik bij verschillende organisaties spoor 1- en 2-trajecten uit. Wat mij daarbij opvalt: 𝐝𝐞 𝐦𝐚𝐧𝐢𝐞𝐫 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐨𝐩 𝐦𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐳𝐮𝐢𝐦 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐨𝐦𝐠𝐞𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐢𝐥𝐭 𝐞𝐧𝐨𝐫𝐦 .. Van samenwerking gebaseerd op vertrouwen, tot processen die vooral draaien om controle en vinkjes. En om het duidelijk te maken: dit gaat over 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧𝐰𝐞𝐫𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐤𝐠𝐞𝐯𝐞𝐫𝐬𝐤𝐚𝐧𝐭   (HR, healthcoaches, verzuimcoördinatoren), niet over hoe zij de medewerker behandelen. Wanneer ik vier gesprekken heb gehad met een medewerker en er wordt al gepusht voor een rapportage, voel ik weerstand. ( 𝐿𝑒𝑒𝑠 : 𝑑𝑒 𝑠𝑡𝑜𝑜𝑚 𝑘𝑜𝑚𝑡 𝑢𝑖𝑡 𝑚𝑖𝑗𝑛 𝑜𝑟𝑒𝑛 — 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑎𝑡 𝑖𝑠 𝑏𝑙𝑖𝑗𝑘𝑏𝑎𝑎𝑟 𝑛𝑖𝑒𝑡 ‘ 𝑝𝑟𝑜𝑓𝑒𝑠𝑠𝑖𝑜𝑛𝑒𝑒𝑙 ’.) Toch is deze samenwerking cruciaal, juist om te voorkomen dat de medewerker daar indirect last van krijgt. Ik leg graag uit wat ik doe ...

  𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑜𝑜𝑘 𝑗𝑜𝑏𝑐𝑜𝑎𝑐ℎ𝑖𝑛𝑔 𝐖𝐚𝐭 𝐛𝐞𝐝𝐨𝐞𝐥 𝐢𝐤 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐦𝐞𝐭 “ 𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐢𝐠 ” 𝐢𝐧 𝐜𝐨𝐚𝐜𝐡𝐢𝐧𝐠 ? In coaching gebruiken ik het woord 𝑔𝑒𝑙𝑖𝑗𝑘𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑𝑖𝑔 vaak, maar wat betekent het écht in de praktijk? Gelijkwaardigheid is niet hetzelfde als “hetzelfde zijn”. We nemen niet elkaars perspectief over, we wegen ze naast elkaar. Het is een uitnodiging om te erkennen dat ieder mens zijn eigen manier van waarnemen, denken en ervaren heeft — zonder dat de ene vorm waardevoller is dan de andere. Vanuit een holistisch mensbeeld zie ik gelijkwaardigheid als een beweging tussen twee mensen die elkaar ontmoeten in mens-zijn. Niet als coach en cliënt, expert en hulpvrager, maar als twee mensen die allebei leren, voelen en groeien. In mijn werk als autismecoach betekent dat: ik hoef niet te weten hoe het 𝑧𝑜𝑢 𝑚𝑜𝑒𝑡𝑒𝑛 𝑧𝑖𝑗𝑛 , ik mag nieuwsgierig blijven naar hoe het is. Gelijkwaardigheid vraagt dan om luiste...

  𝐃𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐨𝐨𝐤 𝐣𝐨𝐛𝐜𝐨𝐚𝐜𝐡𝐢𝐧𝐠… Met mijn kopje koffie kijk ik naar de tuin in herfstkleuren . De tuin gaat slapen, en we weten: in de lente ontwaakt zij weer. Vannacht om 3 uur kreeg ik een appje: "Kunt u een reden bedenken waarom mijn leven zinvol is?" Ja, ik kan redenen bedenken waarom het leven de moeite waard is om te leven. Maar kan ík bedenken waarom háár leven zinvol is? We hebben heen en weer geappt. Zonder dat ik een concreet antwoord gaf op haar vraag. Zij gaf woorden aan haar pijn, haar verdriet — aan de afwijzingen die zich opstapelen, aan de intense eenzaamheid die ze elke dag opnieuw doorleeft. Haar brein dat vertelt dat ze beter niet kan bestaan, dat ze nooit zal worden wie ze wil zijn. Ik weerleg niets. Ik spreek haar niet tegen. Ik bén er — en dat is wat ik nu kan doen. Ze wordt rustiger. We spreken af dat ik haar straks bel, na de koffie, om 9 uur. Het is nog geen tijd voor de UWV-gewilde papiertjes: zoekprofiel, werknemersprofiel, arbeidsmark...