Door praktische handvatten naar autonomie in werk én prive.

  𝗗𝗶𝘁 𝗶𝘀 𝗼𝗼𝗸 𝗷𝗼𝗯𝗰𝗼𝗮𝗰𝗵𝗶𝗻𝗴. Het actueel oordeel in het kader van de Wet poortwachter sloot niet aan bij de feitelijke situatie van de medewerker. Daarom zijn we gaan terugkijken: 𝘸𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘩𝘪𝘦𝘳 𝘨𝘦𝘣𝘦𝘶𝘳𝘥? De medewerker gaf in elk gesprek met de arbo-arts eerlijk antwoord op vragen, zoals: “Gaat het alweer wat beter?” Ja, het gaat beter. “Heb je ook benoemd dat je nog veel angsten hebt en daardoor nauwelijks naar buiten gaat?” “Ja, dat heb ik twee jaar geleden uitgelegd.” Daarna kwam het niet meer ter sprake. De arts dacht: ℎ𝑖𝑗 𝑏𝑒𝑛𝑜𝑒𝑚𝑡 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑚𝑒𝑒𝑟, 𝑑𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑧𝑎𝑙 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑝𝑟𝑜𝑏𝑙𝑒𝑒𝑚 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑧𝑖𝑗𝑛. De medewerker dacht: ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑎𝑎𝑡 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑖𝑘 𝑘𝑎𝑛 𝑛𝑢 𝑎𝑙 𝑑𝑒𝑒𝑙𝑠 𝑚𝑖𝑗𝑛 ℎ𝑢𝑖𝑠 𝑜𝑝𝑟𝑢𝑖𝑚𝑒𝑛. Als jobcoach organiseer ik een driegesprek waarin we de feitelijke situatie bespreken. Daarin leg ik uit waar zowel de arts als de medewerker alert op moeten zijn in hun communicatie. Aan be...

  Creatief denken bij De Denksmederij Gisteren was ik in Castricum voor de workshop Creatief Denken. Het begin was wat verwarrend voor mijn brein. Onze ‘juf’ heette Rose Anne. Ik ken een Anne Rose, dus in mijn hoofd werd het Liesbeth. Hoe kwam mijn brein aan Liesbeth vraag je je af. In een sms over de verkeerd doorgegeven workshop locatie stond onderaan de naam Elizabeth. Daar maakte mijn brein Liesbeth van ( uhh ik ken een Liesbeth?). Rose Anne `past` niet in mijn hoofd- daar zit al een Anne Rose- namelijk. Bleek dat Eelke – je weet wel, de praktische filosoof en schrijfster van het boek Socrates op Sneakers en Even tussen mij en mij en van die SMS – officieel Elizabeth heet en dus niet Eelke. Een hele goede warming-up dus om wat lenigheid in je denken te krijgen. De rest van de dag zat vol denkopdrachten, confrontaties met mijn eigen vaste patronen en de ontdekking hoe ik opdrachten letterlijk neem. En dan oprecht verbaasd ben dat andere iets doen wat niet bij de opdracht hoo...

  ***Dit is ook jobcoaching*** 𝐃𝐞 𝐝𝐚𝐠 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐝𝐞𝐧𝐤𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝐰𝐞𝐥 𝐰𝐞𝐞𝐭, 𝐦𝐨𝐞𝐭 𝐣𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐩𝐩𝐞𝐧. “Dit doe ik al jaren, dit beheers ik wel.” Misschien is dát wel het meest risicovolle moment in ons vak. Het moment waarop ervaring ongemerkt overgaat in vanzelfsprekendheid. Waarop je niet meer echt bevraagt, maar bevestigt wat je al dacht. Voor mij is intervisie daarom geen luxe, maar noodzaak.  Het houdt je scherp en lerend We hebben allemaal maar één hoofd. Eén perspectief. Eén manier van kijken. Alles wat we bedenken, bedenken we vanuit onze eigen ideeën, overtuigingen en aannames. Pas wanneer iemand anders een nieuw perspectief inbrengt, ontstaat er ruimte. Nadenken over je eigen vraagstuk kan waardevol zijn. Maar je blijft denken wat je denkt. En twijfel die je zelf analyseert, blijft jouw twijfel. Vanavond hadden we intervisie met de AutismeCoach Mooi! Life-coaching We werken met een methode die voorkomt dat we direct in de adviezen schie...